ကြ်န္ေတာ္တို႔က်ိဳကၠဆံရပ္ကြက္သည္ဗဟန္းျမိဳ႔နယ္အတြင္းတြင္ရိွပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရပ္ကြက္အတြင္းတြင္ လမ္းမ်ားခင္းမည္ဟု YCDCမွ ရပ္ကြက္အတြင္းသို႔စာရပါသည္။ ထိုသို႔စာမက်ခင္ ျမိဳ႔ေတာ္၀န္မွ လာေရာက္ၾကည့္ရႈပါသည္။
သို႔ရာတြင္လမ္းေဘးပ်ံက်ေစ်းဆိုင္မ်ားကို တေပမလြတ္လွ်င္တေပသာေနာက္ဆုတ္ခိုင္းသည္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသိပါသည္။သို႔ရာတြင္ ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးခင္ညြန္႔မွ ဆိုင္မ်ားကိုဖ်က္ခိုင္းပါသည္။ ျပီးေနာက္တဆိုင္လွ်င္10'x10'ကို တဆိုင္လွ်င္ႏွစ္ေသာင္းႏႈန္းေကာက္ပါသည္။ ဒါတင္မျပီးေသးပါ မိမိဆိုင္ေရွ႕ေရေျမာင္းကိုတေပလွ်င္ ႏွစ္ေထာင္ႏႈန္းထပ္မံေကာက္ခံပါသည္။
၄င္းမွာျဖစ္သင့္ပါသလား
ေစ်းသည္မ်ားမွာမရိွ ရသည့္ၾကားမွ ထိုသို႔ေပးရမည္မွာ ႏူေနသည့္ၾကားမွ၀ဲဆြဲေနသည့္ပံုလိုမျဖစ္လား ခင္ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးခင္ညြန္႔နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့သူေတြ အက်ိဳးတူအက်ိဳးဖက္ေတြက ဆိုင္အဖ်က္မခံရပါ။ ဆိုင္အဖ်က္ခံရသည့္ ေစ်းသည္မ်ားမွာ ဒီမနက္ငိုေၾကြးေနပါတယ္။
ျမန္မာတို႔သည္ ခႏၱီစတ၇ားလက္ကိုင္ထားသည္မွာ(၁၉၈၈)ခုႏွစ္မွ ယေန႔ထက္တိုင္ျဖစ္ပါသည္ၾကားမွ ကြ်န္ေတာ့္မွာမေနႏိုင္ သျဖင္႔ ညီငယ္ထံသို႔စာျဖင့္ အကူအညီေတာင္းခံျခင္းျဖစ္ပါသည္။ျမန္မာမွန္လွ်င္ အိမ္နီးျခင္းကိုကူညီရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္လည္းျမန္မာထဲမွျမန္မာတေယာက္ျဖစ္ေနသျဖင့္ လက္ပိုက္ကာကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္ဟုေနလို႔မရပါ။
ဒီမိုကေရစီကိုျမတ္ႏိုးသူလူငယ္တဦးအေနျဖင့္မည္ကဲ့သို႔မွမေနႏိုင္ပါ။သို႔ပါေသာေၾကာင့္
ရပ္ကြက္လူၾကီးဦးခင္ညြန္ႏွင့္ သူ၏ အေပါင္းအပါတစုတို႔ အစြယ္ထြက္ေနပံုကိုျမင္ေစလိုပါသည္။ က်န္ကိစၥမ်ားကိုေတာ့မေျပာလိုေတာ့ပါ အပုပ္ခ်သည္ ထင္မွာစိုးလို႔လိုရင္းသာတင္ျပေပးပါသည္။
သူတို႔၏ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပမွာ ဆရာစံေတာင္ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္ၾကီး(ကြယ္လြန္) ႏွင့္ ဗိုလ္စိန္မွန္ဥကၠဌ ဆရာတင္ ့ျမန္မာစာတို႔ပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ညီငယ္တို႕မွလည္းကူညီေစလိုပါသည္။ အရာရာအတြက္ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
ျပည္တြင္းမွ ေပးပို႕လာေသာစာတေစာင္ျဖစ္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment
သင္ေျပာေသာစာသားမ်ားသည္ ကၽြႏုိပ္တို႔အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္ပါသည္။